Ένα από τα πιο εντυπωσιακά αρπακτικά που έχουν εντοπιστεί ποτέ στην προϊστορική Γη φαίνεται ότι κυριαρχούσε στα τοπία της σημερινής Βρετανίας εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια πριν από την εμφάνιση των πρώτων δασών.
Πρόκειται για το είδος Praearcturus gigas, έναν γιγάντιο σκορπιό που εκτιμάται ότι έφθανε το ένα μέτρο σε μήκος, μέγεθος αντίστοιχο με ενός ενήλικου Λαμπραντόρ. Οι ισχυρές δαγκάνες του, μήκους άνω των 16 εκατοστών, τον καθιστούσαν έναν από τους κορυφαίους θηρευτές της εποχής του.
Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε από ερευνητές του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Βρετανίας, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο σκορπιό που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα στο απολιθωμένο αρχείο. Παράλληλα, η μορφολογία του υποδηλώνει ότι μπορούσε να κινείται αποτελεσματικά τόσο σε υδάτινα περιβάλλοντα όσο και στην ξηρά.
Σύμφωνα με τον Δρ. Ρίτσαρντ Τζ. Χάουαρντ, επιμελητή απολιθωμένων αρθροπόδων στο μουσείο, η αναγνώριση του Praearcturus ως πραγματικού σκορπιού ανατρέπει καθιερωμένες αντιλήψεις για την εξέλιξη των γιγάντιων αρθροπόδων. Όπως επισημαίνει, το ζώο έζησε τουλάχιστον 50 εκατομμύρια χρόνια πριν από τις περιόδους που συνήθως συνδέονται με την εμφάνιση τεράστιων εντόμων και άλλων γιγαντιαίων ασπόνδυλων οργανισμών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα απολιθώματα του είδους παρέμεναν για περισσότερο από ενάμιση αιώνα στις συλλογές του μουσείου χωρίς να έχουν αναγνωριστεί σωστά. Η αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών ανάλυσης και η σύγκριση με νεότερα απολιθωμένα δείγματα επέτρεψαν τελικά στους επιστήμονες να επιβεβαιώσουν την ταυτότητα του ζώου.
Ο Praearcturus έζησε κατά την Πρώιμη Δεβόνια περίοδο, περίπου πριν από 415 εκατομμύρια χρόνια, σε μια εποχή κατά την οποία η χερσαία ζωή βρισκόταν ακόμη στα πρώτα στάδια ανάπτυξής της. Το τοπίο κυριαρχούνταν από απλά φυτά και μύκητες, ενώ πολύπλοκα οικοσυστήματα, όπως τα δάση, δεν είχαν ακόμη εμφανιστεί.
Αυτό καθιστά το μέγεθός του ακόμη πιο αξιοσημείωτο, καθώς δεν φαίνεται να συνδέεται με τα αυξημένα επίπεδα οξυγόνου που χαρακτήρισαν μεταγενέστερες γεωλογικές περιόδους και θεωρούνται παράγοντας που ευνόησε την ανάπτυξη άλλων γιγαντιαίων αρθροπόδων.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η έλλειψη σημαντικού ανταγωνισμού από άλλους μεγάλους θηρευτές ενδέχεται να εξηγεί γιατί ο σκορπιός αυτός εξελίχθηκε σε τόσο επιβλητικό μέγεθος, επιτρέποντάς του να κυριαρχεί στο οικοσύστημά του.
Παράλληλα, η παρουσία ειδικών πτερυγιοειδών δομών στην κοιλιακή περιοχή του σώματός του, οι οποίες θυμίζουν αντίστοιχα χαρακτηριστικά σύγχρονων καρκινοειδών, προσφέρει πολύτιμες ενδείξεις για μια κρίσιμη εξελικτική περίοδο κατά την οποία πολλά ζώα άρχιζαν να προσαρμόζονται στη ζωή εκτός των θαλασσών.